มารยาทในการเป็นผู้เล่นที่ดี

1. มีความโอบอ้อมอารีต่อเพื่อนร่วมทีม

2. มีความสำนึกในหน้าที่ของนักกีฬา

3. เป็นผู้รู้จักแพ้ รู้ชนะ รู้อภัย

4. เป็นผู้ที่ยอมรับในฝีมือของเพื่อนร่วมทีม

5. เชื่อฟังคำสั่งสอนและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

6. รู้ เข้าใจและปฏิบัติตามกติกาอย่างแท้จริง

7. เชื่อฟังคำตัดสินของกรรมการ

8. ไม่แสดงกริยาวาจาที่ไม่สุภาพต่อผู้ตัดสิน

9. ไม่เป็นผู้ที่มีอคติต่อผู้อื่น ไม่ว่าใครก็ตาม

10. เป็นผู้ที่เสียสละ เปิดโอกาสให้คนอื่นแสดงความสามารถในโอกาสอันควร

11. มีความอดกลั้น อดทน สามารถระงับอารมณ์ได้เป็นอย่างดี

12. ให้เกียรติเพื่อนร่วมทีมและคู่แข่งขัน

สนามและอุปกรณ์

สนาม

ขนาดของสนาม
ขนาดของสนามแข่งขัน เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 18 เมตร * 9 เมตร ล้อมรอบด้วยบริเวณเขต
รอบสนามอย่างน้อย 2 เมตร (สนามกลางแจ้งต้องมีบริเวณรอบสนามอย่างน้อย 3 เมตร) และไม่มี
สิ่งกีดขวางใด ๆ ความสูงจากพื้นสนามขึ้นไปไม่น้อยกว่า 7 เมตรการแข่งขันระหว่างชาติ เขตรอบ
สนามต้องไม่น้อยกว่า 5 เมตร
พื้นสนาม
พื้นสนามเรียบและเป็นพื้นราบ พื้นสนามต้องไม่ทำด้วยสิ่งที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้เล่นและไม่อนุญาต
ให้ใช้พื้นสนามขรุขระ เปียก หรือลื่น เช่น ซีเมนต์ หญ้า ฯลฯ สนามแข่งขันในร่มต้องมีพื้นสีเขียว เป็นสี
อ่อนและสีสว่าง สนามกลางแจ้งอนุญาตให้มีความลาดเอียงได้ไม่เกิน 5 มิลลิเมตร และห้ามใช้สนามที่ทำ
ด้วยโลหะหรือของแข็งอื่น ในการแข่งขันระหว่างชาติอนุญาตให้ใช้ได้เฉพาะพื้นสนามเป็นพื้นไม้หรือ
สังเคราะห์อื่น ๆ สำหรับพื้นลักษณะอื่น ๆ ต้องได้รับการรองรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ
(ไอ.วี.บี.เอฟ) เส้นสนามต้องมีสีที่แตกต่างจากพื้นสนามการแข่งขันและบริเวณเขตรอบสนาม
เส้นสนาม
เส้นทุกเส้นกว้าง 5 เซนติเมตร มีสีอ่อนและแตกต่างจากพื้นสนาม เส้นข้างสองเส้นและเส้นหลังสองเส้น
เป็นเส้นกำหนดเขตสนามแข่งขันรวมอยู่ในสนามแข่งขันขนาด 18 เมตร * 9 เมตรด้วย
เส้นแบ่งแดน แบ่งสนามแข่งขันออกเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน เส้นนี้อยู่ใต้ตาข่ายโดยลากจากเส้นด้าน
หนึ่งไปสู่เส้นข้างอีกด้านหนึ่ง
เขตรุก ลากเส้นขนานกับจุดกึ่งกลางของเส้นแบ่งแดนไปบรรจบกับเส้นทั้งสองเส้น เส้นเขตรุกและ
เขตรับ ของทั้งสองฝ่ายนี้สมมติว่ามีความยาวออกไปโดยไม่มีกำหนด
เขตเสิร์ฟ จากเส้นยาว 15 เซนติเมตร สองเส้นจากปลายสุดของสนาม โดยเขียนให้ห่างจากเส้นหลัง
20 เซนติเมตร ซึงเขียนจากปลายเสนข้างด้านข้างหนึ่งเส้น และเข้าไปทางซ้ายระยะห่างกัน 3 เมตร อีกหนึ่งเส้น
ตาข่าย (Net)
ตาข่าย ทำด้วยวัสดุสีดำ ตาขาองตาข่ายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 10 เซนติเมตร ตาข่ายมีขนาด
กว้าง 1 เมตร ยาว 9.5 เมตร ที่ขอบบนตาข่ายมีแถบสีขาวกว้าง 5 เซนติเมตร เย็บติดตลอดความยาวของ
ตาข่าย และมีเชือกร้อยผ่านชายล่างสุดของตาข่ายและผูกกับเสาทั้งสองข้างเพื่อทำให้ตาข่ายตึง
ความสูง ของตาข่ายสำหรับชายสูง 2.43 เมตร และสำหรับหญิงสูง 2.24 เมตร
แถบข้าง ใช้แถบสีขาวกว้าง 5 เซนติเมตร ยาว 1 เมตน ติดที่ปลายตาข่ายแต่ละด้านตั้งได้ฉาก
กับเส้นแบ่งแดน แถบข้างนี้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของตาข่าย
เสาอากาศ ทำด้วยหลอดใยแก้วหรือวัสดุอื่นที่คล้ายกันมีความยาว 1.8 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10
มิลลิเมตร ทาสีขาวและสีแดงสลับกันเป็นช่วง ๆ ช่วงละ 10 เซนติเมตร เสาอากาศมี 2 ต้น แต่ละต้น
ผูกติดที่ขอบนอกสุดแถบข้างแต่ละด้าน โดยให้ยื่นเหนือตาข่ายขึ้นไป 80 เซนติเมตร เสาอากาศถือ
เป็นส่วนหนึ่งของตาข่ายและเขตจำกัดของด้านข้าง
เสาขึงตาข่าย (Poles)
เสาขึงตาข่ายทั้งสองเส้นควรจะมีลักษณะกลมและเรียบสามารถปรับระดับความสูงได้ 2.25 เมตร เสาขึง
ตาข่ายต้องยึดติดอยู่กับพื้นสนาม และอยู่ห่างเส้นข้างระหว่าง 50 - 100 เซนติเมตร
ลูกบอล (Ball)
ลูกบอลต้องมีลักษณะทรงกลมทำด้วยหนังอกที่ยืดหยุ่นได้ มียางในทำด้วยยางหรือวัสดุที่คล้ายคลึงกัน
สีต้องเป็นไปตามแบบและมีสีอ่อน เส้นรอบวงระหว่าง 65 - 67 เซนติเมตร น้ำหนัก ระหว่าง 260 - 270
กรัม แรงกัดระหว่าง 0.40 - 0.45 กก. / ตร.ซม.

หลักในการเล่นกีฬาวอลเลย์บอลด้วยความปลอดภัย

1. ควรให้แพทย์ตรวจร่างกายเสียก่อน ก่อนที่จะเริ่มเล่นกีฬาวอลเลย์บอลเพราะอาจมีโรคบางอย่าง ที่แพทย์ตรวจพบแล้วไม่อนุญาต ให้เล่นกีฬาวอลเลย์บอลก็ได้
      2. สังเกตดูพื้นสนามที่ใช้ในการเล่น ก่อนการเล่นวอลเลย์บอลทุกครั้งว่าสนามขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ มีทรายหรือสิ่งแหลมคม อยู่บนพื้นสนามหรือไม่ พื้นสนามลื่นหรือไม่  ถ้าหากสภาพสนามไม่ดีย่อมอาจทำให้เกิดอันตรายต่อผู้เล่นได้ นอกจากนี้ควร ตรวจ ดูบริเวณรอบ ๆ สนาม รวมทั้งตาข่าย เสาขึงตาข่ายว่ามีความแข็งแรงมั่นคงเพียงใด มีสิ่งที่กีดขวางการเล่น หรือสิ่งที่ล่อแหลม บ้างหรือไม่ เพราะผู้เล่นอาจจะวิ่งไปชนจนได้รับอันตรายต่อผู้เล่นได้
      3. เมื่อรู้สึกไม่สบายขณะเล่น ควรหยุดเล่นทันที เช่น ภายหลังเพิ่งหายไข้ใหม่ ๆ อดนอน หรือท้องเสียการออกกำลังกาย ที่เคย ทำอยู่อาจจะกลายเป็นหนักเกินไปได้ อาการที่ผู้เล่นรู้สึกเหนื่อยผิดธรรมดา ใจสั่นเวียนศีรษะ หน้ามืด คลื่นไส้หายใจขัดหรือ หายใจไม่ ทั่วท้อง ควรหยุดเล่นทันที
      4. ขณะที่ฝนตกหรือแดดร้อนจัด อย่าเล่นวอลเลย์บอลกลางแจ้ง เพราะนอกจากจะไม่เป็นการรักษาสุขภาพ และสวัสดิภาพของ ตนเองแล้ว ถ้าเล่นลูกบอลด้วยหนังจะทำให้ลูกบอลหมดสภาพการใช้งานเร็วขึ้นด้วย
      5. อบอุ่นร่างกายให้เพียงพอ ก่อนการเล่นทุกครั้ง เพื่อเป็นการกระตุ้น ให้มีความพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ
      6. เครื่องแต่งกายในการเล่นต้องเป็นชุดที่เหมาะสม เพราะเครื่องแต่งกายมีส่วนเกี่ยวข้องในด้านการเคลื่อนไหว กีฬาแต่ละ อย่างย่อมมีรูปแบบ เครื่องแต่งกายทั้งเสื้อ กางเกงและรองเท้า ถ้าใส่เสื้อผ้าที่รุ่มร่าม ร้องเท้าที่ไม่สมกับเท้า ทำให้การเคลื่อนไหว ไม่คล่องตัวเท่าที่ควรและยังเป็นสาหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุด้วย ส่วนในด้านความอดทนต้องคำนึง ถึงการระบายความร้อน จากร่างกายเป็นสำคัญ เช่น กรณีที่สวมใส่เสื้อผ้ามิดชิด แน่นเกินไป หรือใช้เสื้อผ้าที่ซับเหงื่อได้น้อย จะทำให้การระบาย ความร้อน ออกจากร่างกายลำบากยิ่งขึ้น
      7. การฝึกหรือเล่นแต่ละครั้งไม่ควรหักโหมนานเกินไปเพราะสภาพร่างกายของแต่ละคน ไม่เหมื่อนกัน หากรู้สึกเหนื่อยควรหยุดพัก สักระยะหนึ่งก่อน แล้วค่อยฝึกหรือเล่นใหม่ต่อไป
      8. หลังจากรับประทานอาหารใหม่ ๆ ไม่ควรฝึกซ้อมหรือเล่นวอลเลย์บอลทันทีเนื่องจากสภาพของกระเพาะอาหารในเวลาอิ่มจัด กระเพาะอาหารซึ่งอยู่ใต้กระบังลมจะเป็นตัวทำให้การขยายของปอดเป็นไปไม่ดีเท่าที่ควร คือกระบังลมไม่อาจหดตัวต่ำลงได้มาก นอกจากนี้ถ้ากระเพาะอาหารที่มีอาหารอยู่ได้รับความกระทบกระเทือนจะแตกได้ง่ายกว่ากระเพาะอาหารที่ว่าง ข้อควรคำนึง ควรงด อาหารหนักก่อนการฝึกซ้อมอย่างน้อย 2 ชั่วโมง
      9. จิตใจในระหว่างการเล่นหรือฝึกซ้อม ต้องทำจิตใจให้ปลอดโปร่งขจัดเรื่องที่รบกวนจิตใจในระหว่างนั้นออกไป หากขจัดไม่ได้ จริง ๆ ไม่ควรฝึกซ้อม เพราะจะทำให้ไม่มีสมาธิและเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย การออกกำลังกายหรือเล่นกีฬาช่วยลด ความเครียดอยู่แล้ว ดังนั้นขณะเล่นกีฬาหรือออกกำลังกายไม่ควรเครียด